SSGI
Oświetlenie globalne w przestrzeni ekranu udaje jedno odbicie światła pośredniego, śledząc promienie po tym, co już narysowano na ekranie.
Zamiast liczyć, jak światło odbija się w całej scenie, SSGI przesuwa promienie po buforach głębi i koloru i zbiera światło z widocznych powierzchni. Jest tanie, bo dane i tak leżą w framebufferze — ale ma odwieczną wadę przestrzeni ekranu: to, co jest poza kadrem albo ukryte za czymś bliższym, po prostu nie ma się od czego odbić.
Używa się go jako lekkiej warstwy lub rozwiązania zapasowego dla pełniejszych systemów, takich jak Lumen, tak samo jak SSAO i SSR przybliżają okluzję otoczenia i odbicia w przestrzeni ekranu.