SSAO (screen-space ambient occlusion)
Przybliżenie ambient occlusion w przestrzeni ekranu, które przyciemnia załamania i punkty styku wyłącznie na podstawie bufora głębi.
Prawdziwe ambient occlusion — w jakim stopniu otaczająca geometria blokuje światło rozproszone w danym punkcie — jest drogie do wyliczenia z góry. Sztuczka Crytek, wdrożona w Crysis w 2007 roku, polegała na oszacowaniu go w czasie rzeczywistym wyłącznie z bufora głębi: dla każdego piksela próbkuje się pobliskie głębokości, a te leżące bliżej kamery sugerują sąsiednią przesłonę. Efekt dodaje miękkie cienie kontaktowe, dzięki którym obiekty wydają się osadzone, a nie lewitujące. Skoro działa w przestrzeni ekranu, gubi przesłony poza kadrem lub za innymi obiektami i bywa obwiedziony poświatą, co poprawiły późniejsze warianty (HBAO, GTAO). Jako postprocess pozostaje niemal wszechobecny, bo tanio daje dużo wrażenia głębi.