Mode 7
De grafische modus van de Super Nintendo die één achtergrondlaag schaalde en roteerde om een 3D-grondvlak na te bootsen.
Mode 7 was een van de achtergrondmodi van de Super Nintendo (1990): een tegellaag werd als textuur behandeld en onderworpen aan een affiene transformatie (schaling, rotatie, verscheuring) per scanlijn. Door de matrix op elke regel te wijzigen (via HDMA) kantelden programmeurs het vlak richting horizon. Zo ontstonden de pseudo-3D-racebanen van F-Zero en Super Mario Kart en de wereldkaart van Final Fantasy VI.
Het is een 2D-truc en geen echte 3D: geen polygonen, alleen een vervormd plat beeld, dus sprites die over het vlak rijden worden met de hand geschaald. Het effect is de consolehardware-neef van softwarematig raycasting: beide wekken goedkoop diepte op. ‘Mode 7’ werd een verzamelnaam voor elk affien afgebeeld grondvlak, en moderne engines bootsen het na met een shader.