Raycasting
Een rendertechniek die per schermkolom één straal in een 2D-rasterkaart schiet om muren te tekenen en zo goedkoop 3D na te bootsen.
Raycasting, bekend geworden door Wolfenstein 3D van id Software (1992), tekent een pseudo-3D-beeld vanuit een 2D-kaart. Voor elke verticale schermkolom wordt een straal over het raster geworpen tot hij een muur raakt; daarna wordt de afstand gemeten en een verticale strook getekend waarvan de hoogte omgekeerd evenredig is met die afstand. Geen polygonen, geen zware kommagetalberekeningen: het draaide op een 386.
Omdat de muren op het raster liggen en allemaal verticaal zijn, zijn er grenzen: geen hellende vloeren, niet omhoog of omlaag kijken, geen overlappende ruimtes. Doom (1993) verving het raster door een met BSP opgedeeld level, waardoor niet-orthogonale muren mogelijk werden. Raycasting is niet hetzelfde als raytracing, dat meerdere stralen per pixel volgt voor natuurgetrouw licht; raycasting volgt één straal per kolom voor de snelheid. Voxelterreinengines als Comanche gebruikten een verwante hoogtetruc per kolom.