Raytracing
Een rendertechniek die lichtstralen door de scène volgt in plaats van driehoeken op het scherm te projecteren, en reflecties, schaduwen en globale belichting oplevert die daadwerkelijk natuurkundig kloppen.
Het idee is oud: Whitted beschreef het in 1980 en de filmindustrie gebruikt het al decennia, maar voor realtime was het veel te traag. De doorbraak kwam in 2018 met de RTX-kaarten van Nvidia, waar speciale RT-cores het duurste deel versnellen: bepalen welke driehoek een straal raakt, met behulp van een BVH-boomstructuur. Zelfs dan is er budget voor slechts ongeveer één straal per pixel, dus het resultaat is ruisig en moet met AI-denoisers worden opgeschoond. Vandaar de band met DLSS en FSR. Volledige pathtracing in games bestaat inmiddels, maar vraagt topkaarten. De winst in beeldkwaliteit is het grootst bij reflecties en indirect licht, waar rasterisatie altijd een noodgreep is geweest.