Blitting
Een rechthoekig blok pixels in één snelle bewerking van de ene buffer naar de andere kopiëren: het werkpaard van de 2D-graphics.
Een bit blit kopieert een rechthoek pixels (een sprite, een lettertype, een venster) van bron- naar doelgeheugen, desgewenst gecombineerd met de pixels die er al staan via een rasterbewerking (AND/OR/XOR). De techniek ontstond in de jaren zeventig bij Xerox PARC (Dan Ingalls' BitBlt voor Smalltalk) en werd de basis van vensterbeheer en 2D-spellen. Speciale ‘blitter’-chips, zoals die van de Amiga in 1985, de Atari ST en arcadeborden, deden het werk in hardware terwijl de CPU iets anders deed.
Voordat gpu's alles tot een getextureerd vlak herleidden, was een 2D-spel in wezen een lus van blits naar een framebuffer: eerst de achtergrond, dan de sprites, dan de HUD. Met XOR-blitting kon zelfs een cursor worden getekend en gewist zonder de achtergrond eronder op te slaan. Ook moderne 2D blit nog steeds, maar dan via de gpu.