Siatka progresywna (progressive mesh)
Siatka bazowa plus uporządkowana lista podziałów wierzchołków, odtwarzana w przód lub wstecz, co daje ciągły poziom szczegółowości.
Format przedstawił Hugues Hoppe na SIGGRAPH 1996. Pomysł: uprość siatkę do zgrubnej bazy kolejnymi skurczeniami krawędzi, zapisując każde z nich jako odwracalny podział wierzchołka. Zastosowanie większej lub mniejszej liczby podziałów daje dowolną liczbę wielokątów między bazą a oryginałem — ciągły łańcuch LOD zamiast kilku dyskretnych stopni, między którymi widać „przeskoki”.
Format nadaje się też do transmisji progresywnej: najpierw baza, potem udoskonalenia. Wadą jest koszt procesora przy dostosowywaniu siatki w każdej klatce, dlatego współczesne silniki częściej z góry wypiekają dyskretne poziomy LOD.