Skurczenie krawędzi (edge collapse)
Podstawowa operacja upraszczania siatki: krawędź zostaje ściągnięta do jednego wierzchołka, a dwa trójkąty znikają.
Skurczenie krawędzi między dwoma wierzchołkami łączy je w jeden punkt; dwa trójkąty, które ją współdzieliły, degenerują się i są usuwane. Operacja jest odwracalna — podział wierzchołka (vertex split) odtwarza krawędź — co dokładnie wykorzystuje siatka progresywna.
O tym, którą krawędź poświęcić i gdzie umieścić nowy wierzchołek, decyduje metryka błędu, najczęściej kwadryki błędu. Pułapki są topologiczne: skurczenie nie może zawinąć powierzchni na siebie ani utworzyć krawędzi nieróżnorodnościowych (non-manifold), więc większość implementacji odrzuca skurczenia odwracające normalną trójkąta.