Kwadryki błędu (QEM)
Metryka błędu napędzająca upraszczanie siatek: każdy wierzchołek niesie kwadrykę mierzącą, jak daleko skurczenie odsunęłoby powierzchnię od oryginału.
Metodę opublikowali w 1997 roku Michael Garland i Paul Heckbert. Każdy wierzchołek dostaje macierz 4×4 — sumę kwadratów odległości do płaszczyzn przylegających ścian. Kosztem skurczenia krawędzi jest ta kwadryka obliczona w położeniu połączonego wierzchołka, a ponieważ suma dwóch kwadryk jest znów kwadryką, położenie minimalizujące błąd można wyznaczyć wprost.
Skurczenia wykonuje się z kolejki priorytetowej, od najtańszego. Wynik jest szybki, zaskakująco dobrze zachowuje ostre elementy i stał się domyślnym sposobem automatycznej decymacji — od silników gier po CAD.