Optymalizacja pamięci podręcznej wierzchołków
Zmiana kolejności indeksów siatki tak, aby ostatnio użyte wierzchołki pozostawały w małej pamięci podręcznej GPU po transformacji.
Po uruchomieniu vertex shadera jego wynik trafia do niewielkiej kolejki FIFO na około 16–32 wierzchołki. Trafienie w cache pozwala użyć wspólnego wierzchołka bez ponownego uruchamiania shadera; pudło oznacza liczenie od nowa. Uporządkowanie indeksów trójkątów tak, by sąsiedzi były przetwarzani kolejno, obniża liczbę pudeł, co mierzy się współczynnikiem ACMR (średni współczynnik chybień cache, idealnie blisko 0,5).
Liniowy algorytm Toma Forsytha i Tipsify to częste wybory, bo są dość szybkie, by działać przy imporcie. Zysk to czysta przepustowość bez zmiany geometrii — jedna z niewielu optymalizacji, które nic nie kosztują w jakości obrazu.