Mapowanie fotonów
Dwuprzebiegowa metoda oświetlenia globalnego: wystrzel fotony ze źródeł światła, zapisz, gdzie wylądowały, a potem odczytaj tę mapę podczas renderowania obrazu.
Technikę wprowadził w 1996 roku Henrik Wann Jensen. Pierwszy przebieg śledzi fotony ze źródeł światła przez scenę i zapisuje ich trafienia w mapie fotonów, zwykle w drzewie kd. Drugi renderuje jak zwykle, ale oświetlenie pośrednie szacuje, zbierając pobliskie fotony wokół każdego punktu. Metoda jest obciążona (biased), lecz zbiega stabilnie.
Jej siła to dokładnie to, z czym samo śledzenie promieni i path tracing mają kłopot: kaustyki (migotliwy wzór na dnie basenu), przenikanie kolorów i światło w mgle czy dymie. W odróżnieniu od radiosity, obsługującego tylko powierzchnie rozproszone, mapa fotonów radzi sobie też z materiałami lustrzanymi i przezroczystymi. Używana głównie offline, ale jej idee żyją w przybliżeniach GI w czasie rzeczywistym.