Ray tracing
Technika renderowania, która śledzi promienie światła w scenie zamiast rzutować trójkąty na ekran. Daje odbicia, cienie i oświetlenie globalne, które są naprawdę fizycznie poprawne.
Pomysł jest stary — Whitted opisał go w 1980 roku, a przemysł filmowy używa go od dziesięcioleci — ale w czasie rzeczywistym był stanowczo zbyt wolny. Przełom nastąpił w 2018 roku wraz z kartami Nvidia RTX, w których dedykowane rdzenie RT przyspieszają najdroższą część: ustalenie, w który trójkąt trafia promień, z użyciem struktury drzewa BVH. Nawet wtedy budżet pozwala na mniej więcej jeden promień na piksel, więc obraz jest zaszumiony i trzeba go czyścić odszumiaczami opartymi na AI. Stąd związek z DLSS i FSR. Pełny path tracing w grach już istnieje, ale wymaga najmocniejszych kart. Zysk jakości obrazu jest największy w odbiciach i świetle pośrednim, gdzie rasteryzacja zawsze była naciąganiem.