Light pre-pass
Odmiana oświetlenia odroczonego, która zapisuje tylko głębię i normalne, oświetla do bufora, a potem renderuje geometrię ponownie, nakładając materiał — cieńszy G-buffer niż w pełnym cieniowaniu odroczonym.
Pełne renderowanie odroczone upycha cały materiał — albedo, połysk, normalne — w opasły G-buffer, a dopiero potem cieniuje. Light pre-pass dzieli natomiast oświetlenie na dwa przebiegi: najpierw cienki przebieg zapisuje wyłącznie głębię i normalne oraz akumuluje całe oświetlenie w buforze, potem drugi przebieg renderuje geometrię ponownie i mnoży albedo każdego materiału przez zebrane światło.
Technikę opisał około 2008 roku Wolfgang Engel. Zużywa mniej przepustowości i mniej celów renderowania niż pełne cieniowanie odroczone, kosztem dwukrotnego przesyłania geometrii. Gdy przepustowość MRT stała się tania, większość jej przewagi przejęły Forward+ i cieniowanie klastrowe.