Forward+
Kafelkowe renderowanie forward: dzielimy ekran na kafelki, dla każdego odrzucamy zbędne światła, a potem cieniujemy w jednym przebiegu forward, który dotyka tylko świateł faktycznie sięgających danego kafelka.
Klasyczne renderowanie forward robi się kosztowne wraz z przybywaniem świateł, bo każdy obiekt jest w praktyce testowany względem każdego światła. Forward+ dodaje przebieg wstępny głębi oraz krok obliczeniowy, który dla każdego kafelka ekranu buduje krótką listę świateł, jakie go dosięgają. Przebieg cieniowania przechodzi tylko po tej liście, a koszt przestaje zależeć od łącznej liczby świateł w scenie.
Metoda (Harada i in., AMD, 2012) zachowuje to, z czego deferred shading musi zrezygnować: działające MSAA i przezroczystość, a do tego mniejsze zużycie przepustowości, bo nie potrzeba G-buffera. Naturalnym następnym krokiem jest clustered shading, który naprawia słabość Forward+ przy światłach leżących na różnych głębokościach w obrębie jednego kafelka.