Renderowanie indeksowane
Wierzchołki są zapisane raz w buforze wierzchołków i używane ponownie przez osobną listę indeksów, zamiast być duplikowane dla każdego trójkąta.
Sześcian ma osiem narożników, ale dwanaście trójkątów, które je współdzielą. Bez indeksów każdy trójkąt niesie własne trzy wierzchołki — razem trzydzieści sześć kopii. Renderowanie indeksowane przechowuje osiem unikalnych wierzchołków raz, plus listę indeksów do nich, co zmniejsza zarówno zużycie pamięci, jak i pracę vertex shadera, którą GPU może buforować.
Cache wierzchołków po transformacji nagradza kolejności indeksów wracające do niedawno użytych wierzchołków — i właśnie to wykorzystują optymalizacja cache oraz triangle strips. glDrawElements/DrawIndexed to ścieżka indeksowana; alternatywa, glDrawArrays, wymienia każdy wierzchołek od nowa. Standard od czasów potoku stałofunkcyjnego.