Pasmo trójkątów (triangle strip)
Prymityw, w którym każdy wierzchołek po pierwszych dwóch tworzy trójkąt z dwoma poprzednimi, więc N trójkątów kosztuje N+2 wierzchołków zamiast 3N.
Każdy wierzchołek po dwóch pierwszych zamyka trójkąt z dwoma poprzednikami, a kolejność nawijania zmienia się automatycznie co trójkąt. Pasmo N trójkątów to N+2 wierzchołków — duża oszczędność wobec 3N w liście bez indeksów, gdy geometria przechodzi przez wąski potok wierzchołków. Osobne pasma można zszyć w jedno wywołanie rysowania za pomocą zdegenerowanych trójkątów o zerowym polu, które niczego nie rysują.
Bliskim krewnym jest wachlarz trójkątów (triangle fan), który dzieli jeden wierzchołek centralny. Nowoczesne silniki zwykle wolą indeksowane listy trójkątów, w których pamięć podręczna wierzchołków po transformacji odzyskuje niemal tę samą oszczędność bez ograniczeń przy tworzeniu pasm; pasma przeżywają głównie w ścieżkach ograniczonych przepustowością lub starszych oraz w buforach wierzchołków na prostym sprzęcie.