Oświetlenie oparte na obrazie (IBL)
Oświetlanie sceny obrazem — często panoramą prawdziwego miejsca — zamiast garstką punktowych świateł, dzięki czemu obiekty łapią kolor i odbicia z otoczenia.
Pomysł wywodzi się z prac Paula Debeveca z 1998 roku nad sondami światła o wysokim zakresie dynamicznym: fotografuje się otoczenie we wszystkich kierunkach z pełną jasnością i używa go jako źródła światła. Tak wyrenderowany obiekt łapie błękit nieba z góry, ciepłą podłogę od dołu i odbija okna za plecami widza — bez ręcznego rozstawiania lamp.
Całkowanie całego otoczenia dla każdego piksela jest w czasie rzeczywistym zbyt drogie, więc w 2013 roku Unreal spopularyzował podział na dwie wstępnie obliczone części: mapę sześcienną rozmywaną w różnym stopniu dla różnej chropowatości oraz małą teksturę wyszukiwania dla BRDF. Część rozproszoną zapisuje się często jako harmoniki sferyczne. To IBL daje materiałom PBR światło otoczenia i odbicia.