Fraktalny ruch Browna (fBm)
Nałóż kilka warstw szumu — każda o podwójnej częstotliwości i połowie amplitudy — aż wynik zyska szczegóły w każdej skali.
Pojedyncza warstwa szumu Perlina lub simplex jest gładka i nudna. Zsumuj zamiast tego pięć-sześć oktaw, każdą drobniejszą i słabszą od poprzedniej, a otrzymasz samopodobną chropowatość pasm górskich, chmur i linii brzegowych. Technika zapożycza nazwę i ideę od ułamkowego ruchu Browna Benoîta Mandelbrota.
Charakter wyznaczają dwa pokrętła: lakunarność (jak bardzo rośnie częstotliwość na oktawę) oraz wzmocnienie, czyli persystencja (jak szybko maleje amplituda). Drobne zmiany odróżniają łagodne wzgórze od poszarpanej skały, dlatego fBm jest koniem roboczym proceduralnych map wysokości i terenu.