Algorytm diament–kwadrat
Generuje fraktalny teren, wielokrotnie ustawiając punkt środkowy na średnią sąsiadów plus malejące losowe przesunięcie.
Algorytm działa na siatce o boku 2^n+1. Ustawia się cztery narożniki, a następnie wykonuje krok diamentu (środek każdego kwadratu) i krok kwadratu (środek każdej krawędzi): nowy punkt to średnia sąsiadów plus losowe przesunięcie, którego amplituda maleje o połowę w każdym przebiegu.
Fournier, Fussell i Carpenter opisali go w 1982 roku jako dwuwymiarowe uogólnienie przemieszczania punktu środkowego. Daje wiarygodne mapy wysokości niskim kosztem, ale ma charakterystyczną wadę: widoczne załamania wzdłuż osi siatki, bo punkty z kroku kwadratu mają mniej sąsiadów do uśrednienia.