Cube mapping
Tekstura złożona z sześciu kwadratowych ścian otaczających punkt, próbkowana wektorem kierunku zamiast współrzędnych UV.
Ned Greene opisał mapowanie otoczenia na sześcian w 1986 roku. Sześć ścian tworzy pudełko wokół punktu próbkowania; trójwymiarowy wektor kierunku wybiera ścianę i teksel, a szwami zajmuje się sprzęt. Oczywiste zastosowanie to odbicia — błyszcząca powierzchnia próbkuje cubemapę wzdłuż wektora odbicia — oraz skyboxy, czyli cubemapy rysowane w nieskończoności.
Poza tym cubemapy przechowują wszechkierunkowe cienie świateł punktowych i przefiltrowane oświetlenie otoczenia dla PBR. Dynamiczne cubemapy wymagają sześciokrotnego renderowania sceny z punktu odbicia, dlatego zwykle się je wypieka lub przechwytuje sondami odbić.