Ograniczenie stożkowo-skrętne
Przegub kulowy z limitami: kończyna może wychylać się w obrębie stożka i niewiele skręcać wokół własnej osi — dalej już nie.
Goły przegub kulowy pozwala ragdollowi obrócić głowę o pełny obrót, co przypomina raczej horror niż fizykę. Ograniczenie stożkowo-skrętne rozdziela rotację na wychylenie (swing) i skręt (twist): jak daleko kończyna odchyla się od kierunku spoczynkowego — to limituje stożek — oraz jak mocno obraca się wokół swojej długiej osi, co ogranicza osobny zakres kątów. Stożek może być eliptyczny, dzięki czemu ramię da się unieść wyżej do przodu niż do tyłu.
Stosuje się je w barkach, biodrach i szyjach, a łokcie i kolana dostają przegub zawiasowy. Bullet dostarcza je jako btConeTwistConstraint; PhysX buduje to samo z przegubu sferycznego ze stożkiem limitu. Limity egzekwuje solver ograniczeń, a zbyt wąski stożek sprawia, że postać drży.