Ragdoll
Animacja postaci sterowana fizyką, w której bezwładne ciało jest symulowane jako połączone ciała sztywne, a nie odtwarzane z gotowego klipu.
Gdy postać ginie albo traci przytomność, ręcznie wykonaną animację zastępuje symulacja: kości szkieletu stają się ciałami sztywnymi połączonymi więzami, które ograniczają skręt, a resztą zajmuje się grawitacja. Efekt reaguje na teren, schody i ostrzał tak, jak żaden nagrany klip, za cenę tego, że czasem wygląda niezamierzenie komicznie.
Technika miała osławiony debiut w Jurassic Park: Trespasser (1998), gdzie wymachujące kończyny same stały się żartem. Hitman: Codename 47 (2000) uczynił ją przekonującą dzięki całkowaniu Verleta, a po Halo (2001) stała się standardem. Współczesne gry łączą ragdoll z animacją szkieletową w hybrydy typu „active ragdoll”, w których mięśnie wciąż stawiają opór.