Martwa strefa kamery
Obszar ekranu, w którym gracz może się swobodnie poruszać bez ruchu kamery; dopiero gdy postać dotknie jego krawędzi, widok zaczyna się przewijać.
Kamera przyklejona na sztywno do środka postaci ciągnie cały świat przy każdym kroku i skoku, męczy oczy i utrudnia odczytanie poziomu. Martwa strefa, zwana też oknem kamery, pozwala małym ruchom zmieścić się w kadrze. W platformówkach bywa wyższa niż szeroka, żeby skoki nie szarpały kamerą w górę i w dół, a śledzenie w pionie czeka, aż postać wyląduje na nowym poziomie.
Super Mario Bros. z 1985 roku przewijał ekran tylko w prawo i tylko wtedy, gdy Mario minął środek ekranu. Późniejsze gry dodały wyprzedzanie w kierunku ruchu oraz płynne wygładzanie ruchem typu sprężyna-tłumik. Odmiany skatalogował Itay Keren w wystąpieniu „Scroll Back” na GDC 2015, które stało się standardowym źródłem.