Światło powierzchniowe (area light)
Źródło światła o realnej powierzchni i rozmiarze zamiast punktu, dające miękkie krawędzie cieni i realistyczne odbicia.
Modeluje źródło jako prostokąt, dysk lub rurę, a nie nieskończenie mały punkt. Ponieważ powierzchnia „widzi” różne części sceny, wokół każdego ostrego cienia powstaje półcień, a błyszczące powierzchnie odbijają prawdziwy kształt światła — okno wygląda jak okno na lakierze samochodu.
Fizycznie dokładne, ale kosztowne: wymaga całkowania po całej powierzchni, co silniki czasu rzeczywistego długo zastępowały sztuczkami, aż linearly transformed cosines (LTC, 2016) uczyniły prostokątne światła powierzchniowe praktycznymi. Są standardem w offline'owym path tracingu, a teraz coraz częściej pojawiają się w scenach czasu rzeczywistego w stylu studia fotograficznego.