Tone mapping
Een lichtwaarde met een enorm bereik samenpersen tot de smalle band die een scherm kan tonen, zonder dat hoge lichten tot vlak wit worden afgekapt.
Een HDR-renderer rekent licht uit in fysische eenheden, waarin de zon duizenden keren helderder kan zijn dan een schaduw. Een scherm kan veel minder aan, dus comprimeert een operator het bereik met een curve die detail behoudt in zowel het heldere als het donkere deel. Reinhard e.a. (2002) gaven een eenvoudige; daarna kwamen filmische curves zoals die van Hable voor Uncharted 2 en de industriestandaard ACES.
De stap staat helemaal aan het eind van de pijplijn, nadat al het licht is opgeteld maar vóór de gammacorrectie die voor het scherm codeert. Wissel de curve en de hele sfeer van het beeld verschuift: een operator kiezen is net zo artistiek als technisch. De eigen aanpassing van het oog wordt nagebootst met "eye adaptation", die de belichting laat meeschuiven als men van donker naar daglicht gaat.