HDR High Dynamic Range
Beeld en video met een grotere afstand tussen het donkerste en het helderste punt dan traditionele SDR, plus meer kleuren. Vereist 10 bit per kanaal en een scherm dat daadwerkelijk helder kan worden.
De kern is de overdrachtsfunctie: SDR gebruikt een gammacurve die relatief is aan een studiomonitor van 100 nits, terwijl HDR PQ gebruikt (SMPTE ST 2084), waarbij elke waarde overeenkomt met een absolute helderheid tot 10.000 nits. Formaten: HDR10 (open, statische metadata, de basis), HDR10+ en Dolby Vision (dynamische metadata per scène), HLG (achterwaarts compatibel, voor uitzendingen). De kleurruimte is meestal Rec. 2020 of DCI-P3. Let op: veel goedkope schermen accepteren een HDR-signaal zonder het te kunnen weergeven — onder circa 600 nits en zonder local dimming ziet het resultaat er vaak slechter uit dan SDR.