Statussynchronisatie (state synchronization)
Een netcodemodel waarin de server regelmatig de gezaghebbende wereldtoestand uitzendt en clients tussen de snapshots interpoleren.
In dit model bezit de server de waarheid. Hij simuleert de hele wereld en zendt periodiek snapshots van de toestand uit, zoals posities, snelheden en gezondheid, naar elke client. De client tekent wat hij ontvangt en vult de gaten door te interpoleren tussen twee snapshots, een fractie van een seconde achter op de server. Het tegenovergestelde is deterministische lockstep, waarbij alleen invoer wordt verstuurd en iedereen dezelfde wereld uitrekent.
Statussync is makkelijker robuust te maken tegen valsspelen en uiteenlopende simulaties, maar verplaatst meer data en vraagt trucs om latency te verbergen: client-side prediction voor de eigen speler, server reconciliation als de voorspelling niet klopt en delta-compressie om pakketten te verkleinen. Het idee werd al vroeg uitgewerkt in Quake en de Source-engine, en de artikelen van Glenn Fiedler over genetwerkte physics zijn standaardlectuur.