Renderingvergelijking
De integraal die alle fotorealistische rendering probeert op te lossen: het licht dat een punt verlaat is gelijk aan wat het zelf uitstraalt plus al het binnenkomende licht, gewogen met de reflectie van het oppervlak.
Opgesteld door James Kajiya in 1986 — David Immel en collega's kwamen dat jaar onafhankelijk tot hetzelfde resultaat. De vergelijking zegt dat het licht dat een oppervlak in een bepaalde richting verlaat gelijk is aan de eigen emissie plus een integraal over alle inkomende richtingen: inkomende radiantie maal de BRDF van het oppervlak maal een cosinusterm voor de invalshoek.
De vergelijking is recursief — het licht dat binnenkomt is zelf van andere oppervlakken afgekaatst en lost dezelfde integraal op — en heeft buiten triviale gevallen geen gesloten oplossing. Elke rendermethode is een benadering: raytracing, radiosity en Monte Carlo-globale belichting lossen haar elk tot een andere diepte op. Door haar op te schrijven kreeg het vakgebied één doel om zich aan af te meten.