BRDF
De functie die beschrijft hoeveel licht een oppervlak vanuit één inkomende richting naar één kijkrichting terugkaatst — de optische vingerafdruk van een materiaal.
Bidirectional Reflectance Distribution Function, een term die Fred Nicodemus in 1965 muntte. Voor elk paar richtingen geeft zij de verhouding tussen gereflecteerde radiantie en inkomende irradiantie. Het is precies de factor in de integraal van de renderingvergelijking, en het ding dat rubber van chroom onderscheidt.
Een fysiek aannemelijke BRDF moet voldoen aan de reciprociteit van Helmholtz (wissel inkomende en uitgaande richting om en de waarde blijft gelijk) en aan energiebehoud (een oppervlak kan niet meer licht terugkaatsen dan het ontvangt). Klassieke modellen: Lambert voor matte diffuse reflectie, Phong (1975) als goedkope empirische spiegelterm en Cook–Torrance (1982), die zijn glans op een microfacetmodel baseert. Moderne real-time PBR rust op dat laatste.