Fresnel-effect
Elk oppervlak wordt spiegelender naarmate je er schuiner naar kijkt — daarom glinstert een meer bij de horizon, maar kijk je er recht van boven doorheen.
Augustin-Jean Fresnel leidde de vergelijkingen in de jaren 1820 af. Ze zeggen dat de reflectie bij scherende hoeken naar 100% stijgt: recht van voren kaatst een wateroppervlak slechts een paar procent van het licht terug, maar over het water heen gezien wordt het een bijna perfecte spiegel. Het effect zit op alles — plastic, hout, huid — en is een van de sterkste aanwijzingen dat een gerenderd oppervlak echt lijkt.
De volledige vergelijkingen zijn duur, dus in de computergrafiek gebruikt men vrijwel altijd de benadering van Christophe Schlick uit 1994: een vijfdemachtscurve die van de reflectie van het materiaal bij frontaal kijken (F0, circa 0,04 voor de meeste niet-metalen) oploopt naar één aan de rand. De F-factor in een microfacet-BRDF is precies dit.