PolyBLEP
Een goedkoop trucje om digitale zaagtand- en blokgolven vrij van aliasing te maken.
Een naïeve digitale zaagtand valt in één keer van boven naar beneden. Die sprong bevat oneindig veel harmonischen, en alles boven de Nyquistfrequentie klapt terug naar beneden als valse, onharmonische tonen die gaan fluiten als hoog op het toetsenbord wordt gespeeld. De oplossing is de ideale sprong te vervangen door een bandbegrensde stap, een BLEP. Tim Stilson en Julius O. Smith pakten het probleem in 1996 aan, Eli Brandt publiceerde minBLEP in 2001, en rond 2007 toonden Vesa Välimäki en collega's aan dat een polynoom van de tweede graad je een heel eind brengt.
PolyBLEP corrigeert alleen de twee samples het dichtst bij elke discontinuïteit, met een formule van een paar regels. Het haalt het niet bij de zwaarste methoden, maar kost zo weinig dat het de standaard is geworden in hobbysynths, microcontrollerprojecten en cursussen audioprogrammeren.