Virtual-analogsynthese
Digitale synthesizers die oscillatoren, filters en envelopes zo berekenen dat ze zich gedragen als analoge schakelingen.
Eind jaren tachtig hadden digitale instrumenten als de Yamaha DX7 analoge synths overbodig doen lijken, en tweedehands Minimoogs gingen voor een prikkie van de hand. Een decennium later wilde iedereen dat volle, gefilterde geluid terug, zonder stemmingsdrift en met meer stemmen tegelijk. Het Zweedse Clavia geldt als maker van de eerste commercieel succesvolle VA-synth, de Nord Lead uit 1995: subtractieve synthese, gebouwd uit DSP-code. Rolands JP-8000 (1996) gaf de wereld de supersaw, en de Access Virus (1997) werd het instrument bij uitstek van de tranceproducent.
Het lastige zit in de details. Naïeve digitale oscillatoren vertonen aliasing en naïeve filters gaan verkeerd zelfoscilleren, wat het vakgebied richting technieken als PolyBLEP en zero-delay feedback dreef. Tegenwoordig is het verschil met de originelen vaak makkelijker te bediscussiëren op fora dan te horen.