Supersaw
Zeven licht ontstemde zaagtandgolven in één oscillator geperst — het geluid dat de trance definieerde.
Roland introduceerde het in 1996 op de virtueel-analoge JP-8000: een enkele oscillator die in werkelijkheid uit zeven zaagtanden bestond, elk een paar cent van de toonhoogte af. Twee knoppen regelden alles, detune en mix, en het resultaat klonk als een strijkersgroep van synthesizers die het niet helemaal eens kon worden. Dat was de bedoeling.
Binnen een paar jaar klonk de helft van de trancenummers op de markt hetzelfde, en de functie duikt inmiddels in vrijwel elke softsynth op als unison, hypersaw of iets vergelijkbaars. In een scriptie uit 2010 reverse-engineerde Adam Szabó het origineel en ontdekte dat de detunecurve niet-lineair was en dat Roland de grondtoon wegfilterde met een hoogdoorlaatfilter, omdat die het geluid anders troebel had gemaakt. Daarom klinken de imitaties zelden helemaal goed.