Player/missile graphics
Atari's eigen variant van hardwaresprites: smalle, schermhoge stroken die vrij zijwaarts bewegen en waarvan de chip zelf de botsingen bijhoudt.
De naam komt rechtstreeks uit de arcadeshooters. De TIA van de Atari 2600 had twee "players" en twee "missiles", en de 8-bit thuiscomputers van 1979 breidden dat uit tot vier players van acht pixels breed en vier missiles van twee pixels. De vier missiles konden worden samengevoegd tot een vijfde player. Elk object is een strook over de volle schermhoogte; het programma tekent de vorm in de juiste rijen van een geheugengebied en verplaatst de strook horizontaal met één schrijfactie naar een register.
De chip legt elke overlap tussen players, missiles en speelveldkleuren vast in botsingsregisters, zodat het spel simpelweg kan vragen in plaats van te rekenen. In combinatie met display list interrupts kon dezelfde player lager op het scherm opnieuw worden gebruikt, de truc die later bekend werd als sprite multiplexing.