Irradiantiemap
Een vooraf berekende textuur die voor elke richting opslaat hoeveel diffuus licht daaruit binnenkomt, zodat indirecte verlichting kan worden opgezocht in plaats van realtime berekend.
Diffuse global illumination — het licht dat van muren en lucht weerkaatst voordat het een object bereikt — is per frame duur om te berekenen. Een irradiantiemap verplaatst het werk naar offline: voor elke richting wordt het inkomende licht over de hele halve bol één keer geïntegreerd en het resultaat opgeslagen, meestal als kleine cubemap of gecodeerd in spherical harmonics.
Tijdens het renderen levert één opzoeking langs de oppervlaktenormaal de diffuse bijdrage. Omdat irradiantie geleidelijk varieert, is een hoge resolutie niet nodig — een handvol coëfficiënten komt verrassend ver. De techniek is de ruggengraat van image-based lighting en lichtprobes; voor glanzende oppervlakken wordt ze gecombineerd met een aparte, scherpere reflectiemap. Statische maps leggen de belichting uiteraard vast, dus dynamische scènes moeten ze verversen.