Sferische harmonischen
Een basis in het frequentiedomein voor functies op een bol, in de graphics gebruikt om de laagfrequente belichting van een hele omgeving in een handvol getallen op te slaan.
Elke functie van de richting — zoals het inkomende licht in een punt — is te benaderen als een gewogen som van deze basisfuncties, het sferische equivalent van een fourierreeks. Door alleen de eerste banden te houden worden zachte, diffuse belichting vastgelegd in slechts negen coëfficiënten per kleur; precies wat lichtprobes en irradiantievolumes opslaan. Het evalueren van de belichting kost dan een goedkoop inwendig product in plaats van het bemonsteren van een cubemap. De wiskunde is ouder dan de computer (Laplace, 1782); Ravi Ramamoorthi en Pat Hanrahan brachten haar in 2001 naar realtime rendering. Scherpe schaduwen of reflecties zijn er niet mee weer te geven — alleen de zachte, omgevende component.