Fractionale brownse beweging (fBm)
Het optellen van meerdere octaven van een basisruis — elk met hogere frequentie en lagere amplitude — tot zelfgelijkvormig fractaal detail voor terrein, wolken en texturen.
Eén octaaf Perlin- of simplex-ruis geeft zachte variatie op één schaal; fBm legt er meerdere over elkaar. Elk volgend octaaf vermenigvuldigt de frequentie (de lacunariteit, meestal 2) en verkleint de amplitude (de gain of persistentie, meestal ongeveer 0,5), zodat brede heuvels fijne rimpels krijgen zonder dat er een nieuwe functie nodig is. Vier tot acht octaven is gebruikelijk.
Het resultaat heeft de zelfgelijkvormige uitstraling van echt terrein, bewolking en marmer en vormt de ruggengraat van procedurele heightmaps. De naam komt van het stochastische proces van Mandelbrot en Van Ness uit 1968, maar de grafische variant is gewoon de gewogen som van octaven — vaak op smaak gebracht met domain warping of een ridged-variant die dalen omklapt tot scherpe kammen.