Fractale brownse beweging (fBm)
Stapel meerdere ruislagen — elk met dubbele frequentie en halve amplitude — tot het resultaat op elke schaal detail heeft.
Eén laag Perlin- of simplexruis is glad en saai. Tel er vijf of zes octaven bij elkaar op, elk fijner en zwakker dan de vorige, en je krijgt de zelfgelijkende ruwheid van bergketens, wolken en kustlijnen. De techniek ontleent naam en idee aan de fractionele brownse beweging van Benoît Mandelbrot.
Twee knoppen bepalen het karakter: lacunariteit (hoeveel de frequentie per octaaf toeneemt) en gain of persistentie (hoe snel de amplitude afneemt). Kleine wijzigingen maken het verschil tussen een zachte heuvel en een grillige klif, waardoor fBm het werkpaard is achter procedurele hoogtekaarten en terrein.