Delta-sigmamodulatie
Het principe achter vrijwel elke audio-omzetter van nu: heel weinig bits, een gigantische samplefrequentie en een terugkoppellus die de fout verstopt waar niemand hem hoort.
In plaats van elke sample tot op 24 bit nauwkeurig te meten, vergelijkt de omzetter het signaal miljoenen keren per seconde met zijn eigen grove schatting — vaak één enkele bit. De fout wordt opgeteld en teruggekoppeld, zodat het gemiddelde van al die enen en nullen de golfvorm volgt. De kwantisatieruis is enorm, maar wordt weggevormd naar frequenties ver boven het hoorbare, waar een digitaal filter haar verwijdert terwijl de stroom wordt gedecimeerd tot gewone PCM.
Hiroshi Inose en Yasuhiko Yasuda van de Universiteit van Tokio beschreven de techniek in 1962. In de jaren negentig werd ze de norm, toen bleek dat snelle, simpele schakelingen goedkoper te maken zijn dan trage, nauwkeurige — een precisieweerstand kost meer dan een miljoen transistors.