Contactschaduwen
Korte, scherpe screen-space-schaduwen die de opening vullen waar een gewone shadow map te laag van resolutie is om te tonen waar een object het oppervlak eronder raakt.
Een shadow map heeft een eindige resolutie, dus waar een voet de vloer raakt of een potlood op een bureau ligt, wordt de schaduw wazig of verdwijnt hij, en lijkt het object te zweven. Contactschaduwen lossen precies die laatste centimeter op: vanuit elke pixel wordt een korte straal door de dieptebuffer gemarcheerd (screen-space ray marching) richting het licht, en de pixel wordt donkerder als de straal iets raakt.
Omdat de techniek alleen diepte leest die al gerenderd is, is ze goedkoop en volledig los van de complexiteit van de scène — een neef van SSAO en screen-space reflections. Het nadeel is even bekend: alles wat buiten beeld of verborgen is, zit niet in de buffer, waardoor de schaduw aan de rand kan worden afgekapt. Bedoeld als aanvulling op shadow mapping, niet als vervanging.