Cellulaire automaat
Een raster waarin elke cel wordt bijgewerkt volgens een eenvoudige regel die alleen naar de buren kijkt, en die eenvoud levert verrassend complex gedrag op.
Het idee komt van Stanisław Ulam en John von Neumann in de jaren veertig; Conways Game of Life (1970) maakte het beroemd. Een regel in de trant van "overleef bij twee of drie buren, word geboren bij precies drie" volstaat om uit een willekeurige beginstand zelfdrijvende patronen te krijgen.
In games is de techniek gebruikelijk voor het genereren van grotten en dungeons: een paar iteraties maken van willekeurige ruis organische holtes. Ook valzandsimulaties zoals Noita draaien erop, waarbij vuur, water en poeder cellen zijn met elk een eigen regel.