Cameravenster
Een onzichtbare rechthoek midden in beeld waarin de speler vrij beweegt — de camera volgt pas zodra het personage tegen de rand aan duwt.
Een camera die star aan de speler vastzit schokt bij elke stap en sprong en is al snel vermoeiend om naar te kijken. Met een venster blijft het beeld staan terwijl het personage zich binnen het kader beweegt, en scrolt het pas als het een rand raakt. Er bestaan eindeloos veel varianten: Super Mario Bros. (1985) scrolde alleen vooruit en nooit terug, Super Mario World paste de hoogte pas aan zodra Mario op een platform had geland, en veel games schuiven het venster mee in de bewegingsrichting, zodat je meer ziet van wat eraan komt.
De lezing "Scroll Back" van Itay Keren op de GDC 2015 inventariseerde tientallen van deze technieken en werd het standaardnaslagwerk. Niet te verwarren met de dode zone van een analoge stick: beide negeren kleine bewegingen, maar de ene gaat over wat de speler doet en de andere over wat de speler ziet.