Bézierkromme
Een vloeiende kromme die door een handvol controlepunten wordt vastgelegd: ze loopt door de eindpunten en wordt naar de tussenliggende punten toe getrokken.
Pierre Bézier formaliseerde ze in de jaren zestig bij Renault om autocarrosserieën voor cad te beschrijven; Paul de Casteljau had dezelfde wiskunde iets eerder bij Citroën afgeleid, maar dat bleef bedrijfsgeheim. De kubische Bézierkromme, met twee eindpunten en twee handvatten, is het werkpaard: het is wat een pentool tekent, waaruit TrueType- en PostScript-lettertypen zijn opgebouwd en wat een animatiecurve-editor als versleepbare raaklijnen toont.
Berekenen is goedkoop en numeriek stabiel met het algoritme van De Casteljau: herhaalde lineaire interpolatie tussen punten. Koppel je veel korte krommen aan elkaar, dan krijg je een Bézier-spline; voor een vloeiend pad door vaste tussenpunten is een Catmull-Rom-spline vaak handiger, omdat die precies door elk punt loopt.