Animatiecompressie
Technieken om de datagrootte van skeletanimatie te verkleinen — curvefitting, kwantisatie en weggelaten keyframes — zonder dat de beweging zichtbaar verandert.
Een ruwe animatieclip slaat voor elk bot in elk frame positie, rotatie en schaal op. Bij honderden botten en duizenden clips is dat al snel het zwaarste onderdeel op schijf en in het geheugen. Compressie pakt dat van meerdere kanten aan: keyframes weglaten die toch te interpoleren zijn, rotaties met minder bits kwantiseren (bij voorkeur als quaternions) en vloeiende curves fitten in plaats van elke sample op te slaan.
De afweging is altijd foutbudget tegenover grootte: wie te hard kwantiseert, krijgt trillende vingertoppen, omdat een kleine rotatiefout aan het eind van de botketen wordt uitvergroot. Moderne bibliotheken zoals ACL (Animation Compression Library) kiezen de precisie per bot en halen tienmaal kleinere data met een fout die het oog niet ziet. Voeten en handen, die de grond en wapens raken, krijgen strengere toleranties dan de heup.