Affine texture mapping
Textuurinterpolatie die diepte negeert — goedkoop, maar textures vervormen en 'zwemmen' zichtbaar, het kenmerkende uiterlijk van de PlayStation 1.
De methode interpoleert textuurcoördinaten lineair over een driehoek in schermruimte, zonder door de diepte te delen zoals perspectiefcorrecte mapping door w deelt. Dat bespaart een deling per pixel, maar op driehoeken die van de camera af wijzen schuiven en wiebelen de textures zodra je beweegt. De PS1 (1994) had noch hardware voor perspectiefcorrectie noch een dieptebuffer, dus zijn games staan vol met deze flikkering, terwijl de N64 en pc-3D-kaarten wel perspectiefcorrect mapten en er daardoor 'goed' uitzagen.
Ontwikkelaars verborgen het artefact door grote polygonen op te delen in kleinere, waarbij de fout per driehoek kromp. Tegenwoordig wordt het bewust nieuw leven ingeblazen als PS1-esthetiek in indiehorror.