Konum tabanlı dinamik
Kuvvetleri integre etmek yerine konumları doğrudan iterek kısıtları çözen bir fizik yöntemi; fiziksel doğruluktan ödün verip kaya gibi sağlam bir kararlılık kazanır.
2006'da NVIDIA'da Müller ve çalışma arkadaşları tarafından tanıtıldı. PBD kuvvet, ivme ve hızı hesaplamak yerine, mesafe, hacim ve açı gibi kısıtlar sağlanana dek parçacıkların konumlarını izdüşümle düzeltir, hızı da konum değişiminden türetir. Sonuç hızlı, denetlenebilir ve nadiren patlayan bir sistemdir.
Bu yüzden yöntem pek çok oyunda kumaşı, ragdoll'ları, yumuşak cisimleri ve akışkanları sürer. Zayıf yanı, algılanan sertliğin yineleme sayısına bağlı olmasıdır; XPBD (2016) birimleri doğru, düzenlileştirilmiş bir kısıt getirerek bunu giderir. Verlet integrasyonu aynı ailenin daha basit akrabasıdır.