Strefa pogłosu
Obszar w scenie, który nadaje każdemu dźwiękowi odtwarzanemu w środku pogłos otaczającej przestrzeni — echo jaskini, dźwięczenie łazienki.
Wejdź do katedry, a kroki powinny nagle odbijać się echem; wyjdź, a echo ma zniknąć. Strefa pogłosu to niewidzialne pudełko, które się tym zajmuje: dźwięki w środku przechodzą przez filtr pogłosu z presetem dla danego pomieszczenia, a na granicy silnik płynnie przechodzi między strefami. Ideę ustandaryzowano sprzętowo w EAX (Creative Labs, 1998) i I3DL2, które dawały twórcom gotowe presety — „jaskinia”, „hala”, „kanał”. Dziś robi się to programowo przez FMOD lub Wwise. Zwykle działa w parze z tłumieniem z odległością i okluzją, dopełniając wrażenia pomieszczenia.