Muzyka adaptacyjna
Muzyka w grze, która zmienia się wraz z przebiegiem rozgrywki — nabiera tempa w walce, rzednie podczas eksploracji, a po zabiciu wroga rzuca krótki stinger.
Są dwie podstawowe techniki. Resekwencjonowanie poziome przełącza się między gotowymi fragmentami w muzycznie sensownych punktach, a warstwowanie pionowe wyłącza i włącza ścieżki (stemy) leżące jedna na drugiej. Najtrudniejsze nigdy nie jest samo audio, lecz przejście: zmiana ma nastąpić w rytm, a nie jako brutalne cięcie.
Przełomowym systemem było iMUSE studia LucasArts (1991, Monkey Island 2), zaprojektowane właśnie po to, by synchronizować przejścia z rytmem i żadne cięcie nie brzmiało raptownie. Patent opracowali Michael Land i Peter McConnell. Dziś większość tej pracy wykonuje middleware, takie jak FMOD i Wwise, ale problem pozostał ten sam, z którym Land mierzył się przy fortepianie.