Odrzucanie przez portale
Technika widoczności, która dzieli scenę na pomieszczenia połączone portalami i rysuje tylko to, co kamera widzi przez nie.
Scenę dzieli się na komórki — zwykle pomieszczenia — a portale to otwory między nimi: drzwi, okna, łuki. Renderowanie zaczyna się w komórce kamery i rekurencyjnie przechodzi dalej, ale tylko przez portale mieszczące się w bieżącym, przyciętym ostrosłupie widzenia. Jeśli portal leży poza nim, komórka za nim i wszystko dalej jest pomijane. We wnętrzach, gdzie ściany i tak zasłaniają większość świata, kilka testów płaszczyzn odrzuca całe pomieszczenia jednym ruchem.
Ideę sformalizował Seth Teller w pracy doktorskiej z 1992 roku i napędzała ona silniki wnętrz z lat 90. Jeśli widoczność policzy się z góry zamiast testować co klatkę, dostaje się PVS; occlusion culling rozwiązuje ten sam problem ogólniej, lecz drożej.