Minimapa

Są dwa główne sposoby jej zbudowania. Pierwszy: wyrenderować świat drugi raz kamerą ortograficzną patrzącą prosto w dół do tekstury, a potem narysować ją w HUD-zie — prosto i zawsze aktualnie, ale kosztem całego dodatkowego przebiegu renderowania. Drugi: gotowy obraz mapy, na którym silnik jedynie umieszcza ikony graczy, wrogów i celów, co jest tańsze i łatwiejsze do utrzymania w czytelności. Defender (1981) miał już „skaner” pokazujący cały poziom, a automapa w Doomie (1993) rysowała ściany jako linie dopiero po tym, jak je zobaczyłeś.

Pytań projektowych jest więcej niż technicznych: czy mapa ma obracać się z graczem, czy trzymać północ u góry, czy zakrywać ją mgła wojny i ile może ujawniać, zanim gracze przestaną patrzeć na grę, a zaczną gapić się w róg ekranu.